Op de camping liet ik me troosten door huilende kinderen en een vermoord visje

‘Nu zijn het er twee!’ Verrast keek onze 3-jarige van het vissenstaartje in zijn linkerknuist naar het bijbehorende kopje dat nog in zijn andere hand geklemd zat. De dof geworden kraaloogjes stonden minstens zo verbaasd. Onder het dode visje stroomde de Franse rivier verder, levendig.