Opmerkelijk·Revu·23 mrt

James Worthy: 'Hij lijkt me alvast te condoleren, zijn vingers zijn dik en zacht, als ongekookte knakworsten'

Tijdens een schrijfretraite in het noorden van België stap ik een kroeg binnen waar op dat moment de Noord-Belgische kampioenschappen armworstelen plaatsvinden. Mannen met bierbuiken en borrelnootborsten kijken naar me wanneer ik het etablissement binnenstap. Ik zie eruit als iemand die kan armworstelen. In werkelijkheid ben ik beter in met het leven worstelen. En toch voel ik de drang om naar de bar te lopen en mezelf in te schrijven. Ik bestel een cider en zeg dat ik speciaal uit Holland ben gekomen voor dit toernooi. De barman kijkt naar mijn armen zoals ik denk dat vrouwen naar de micropenis van een man kijken. Met een mix van ontroering en medelijden. ‘Bent u een bekende armworstelaar?’ vraagt de barman.