Toen de muziek stopte, zong ik Colors of the Wind uit Pocahontas. Ook gezien de boodschap leek me dat sterk

„Joh, echt? Weet je het wel zeker?” Hij kijkt me verbaasd aan. Ik heb net aangeboden om te betalen voor de eerste date en we staan bij de serveerster om af te rekenen. Ik geef aan dat ik het zeker weet. Terugkrabbelen zou nu al helemaal raar zijn. En toch voelt het ongemakkelijk. Ben ik dan toch niet zo progressief als ik dacht?