LifestyleVolkskrant
Eddy Terstall blikt terug op zijn film Vox populi, die net als Don't Look Up de politiek belachelijk maakt
Toch gaf deze tegenstelling een heerlijke opening voor satire. Cultuurbotsingen zijn vaak goud en de verbinding komt dan via de menselijke maat. Ik liet dus iemand met mijn eigen sociale achtergrond een relatie krijgen met een meisje uit een grachtengordelfamilie: progressief, rijk en overal lege wijnflessen in het souterrain. Aan de ene kant de stem des volks – een grote bek, allesbehalve wereldvreemd en met een verrassend klein hartje – en aan de andere kant Den Haag, want de vader van het meisje was de lijsttrekker van een oppositiepartij. Het wederzijdse wantrouwen moest gedurende de film worden overwonnen. De scènes lagen voor het oprapen.
Lees het volledige artikel bij Volkskrant
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.