Soms moest de kleine Ben onderduiken in een graf. ‘Na de oorlog kende ik mijn ouders niet meer’

Daar staat hij. Wij blijven eerbiedig op afstand. Hij buigt zijn hoofd naar een platte zerk. 91 jaar is hij nu. Maar als destijds een open graf, afgedekt met planken, hem als schooljoch niet tot schuilplaats had gediend, had zeer waarschijnlijk niemand nu van Ben Benninga geweten.