Dit verhaal laat zien dat verlies en pijn niet in een schema van zonde en schuld te drukken zijn

De in een vrijgemaakt-gereformeerde kerk opgegroeide schrijver Lex Paleaux (1977) schrijft over de pijn die een jongere kan voelen en het gebrek aan aandacht hiervoor in een geloofsgemeenschap. Is er in de kerk wel genoeg plaats voor het verhaal van het lijden? Of wordt het lijden weggestopt achter zonde en schuld?