BinnenlandDe Ster Online
Twee lofzangen op de volmaaktheid van de technische constructie
Van het een komt het ander. Ik heb de hele vorige week geworsteld met het vervolg op wat ik 13 september hier geschreven had (weet u nog? Arminius en zo), en werd er (in alfabetische volgorde) depressief, melig en wanhopig van: ‘Voltooid leven’ wordt op korte termijn “sluipenderwijs” net zo vanzelfsprekende routine als postmortale orgaandonatie nu al is. Er zal een register komen en u moet zelf kenbaar maken als u niet wilt meedoen … ‘Enige tijd voor uw 70e verjaardag spreekt u via uw huisarts af wanneer een medewerker van de Expertisekliniek Euthanasie zich bij u zal melden’. En ik ben niet de enige die in die richting denkt. ‘Ik heb iemand gekend van in de negentig die jarenlang in zijn leunstoel zat te suffen met een incontinentieluier aan. Hij was best tevreden met zijn leven, maar het is voor een minister die structureel miljarden tekort komt verleidelijk om zo’n leven te bestempelen als uitzichtloos en ondraaglijk; zoals Marx al aangaf worden morele en ethische principes sterk beïnvloed door onderliggende economische belangen’ citeer ik Martijn Katan uit de NRC van 16 december 2017. Daarom vandaag iets anders – iets vrolijks.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
