Er kan straks weer gekust worden, maar het mysterie van het verdwenen Vromanbankje duurt voort

In het Zocherpark trof ik een Utrechter op een bankje. Dik ingepakt tegen het miezerige weer, zijn hoofd weggestopt in een warme muts. Naast hem stond een blikje bier, hij nam de tijd het leeg te drinken. Hij zat er elke dag wel even, vertelde hij. Nooit langer dan een halfuurtje. Om er even uit te zijn. Want de hele dag thuiszitten, daar word je gek van.