Algemeen·NRC·10 mei 2024

Taart met de reservedochter

Ze is er zo vaak dat ik haar ben gaan beschouwen als een soort aangewaaide reservedochter. En hoewel ze na al die jaren nog steeds beleefd aan me vraagt of ze mag blijven eten, zou ik beter met haar kunnen afspreken dat ze het even meldt als ze een dag níét mee-eet. Het is geen enkel probleem om haar erbij te hebben, integendeel, ze brengt een boel gezelligheid mee. Aan tafel kwebbelen zij en haar bestie, alias mijn oudste, aan één stuk door in het nauwelijks bij te houden tempo en met Engelse termen doorspekte idioom – „Ik vond dat echt like belachelijk” – dat hun generatie kenmerkt. Mijn oren klapperen soms, maar ik steek er ook veel van op over wat er speelt in jonge levens.