Algemeen·NRC·25 aug

Leven als een kluizenaar is alles eruit halen wat erin zit

Al zolang ik me kan herinneren heb ik een zekere fascinatie voor het fenomeen van de kluizenaar. Als kind ontmoette ik ooit een echte. Hij leefde in een zelf uitgehakte mergelgrot in de buurt van Valkenburg aan de Geul. We stuitten op zijn woning tijdens een wandeling met de vogelvereniging van mijn dorp, waarvan ik het enige junior-lid was; ik moet een jaar of acht zijn geweest. Hij ontving het ongenode gezelschap relatief hartelijk, voor een kluizenaar. Ik weet nog dat hij vertelde over de redenen waarom het lastig was om eekhoorns te houden: „Ten eerste, je krijgt ze niet gevangen; ten tweede, ze bijten je kapot; ten derde, ze zitten vol met vlooien.” Niettemin bezat hij er twee.