Algemeen·NRC·21 okt

Waarom is iedereen ineens verslingerd aan het literaire oeuvre van Elizabeth Strout?

Onlangs struinde een vrouw door een Amsterdamse boekhandel op zoek naar iets te lezen. Een andere klant, een oudere man, beval haar het laatste boek van Elizabeth Strout aan, Wat ongezegd blijft. De vrouw rekende even later de roman af. De man kwam opnieuw naar haar toe: „U vroeg me zojuist wat ik er zo mooi aan vond. Het is natuurlijk een goed verhaal en het is heel knap geschreven. Maar het is ook… Ik las het twee keer. En ik ging nadenken, over mijn leven. Ik heb met mijn volwassen kinderen afgesproken en ze dingen verteld die ik nog nooit had verteld. Ik kan niet zeggen dat het direct door dit boek kwam en toch kwam het door dit boek. Ze waren er heel blij mee en ik ook.” Een week later kwam de vrouw weer in de winkel. Ze had de roman uit en kocht nog een exemplaar, ze wilde hem op haar beurt meteen aan een ander geven.