WetenschapAstroblogs
Webb’s metingen aan Cepheïden houden de Hubble spanning in stand
Sinds pak ‘m beet 2016 is er een discussie tussen sterrenkundigen over de snelheid waarmee het heelal uitdijt en die tussen twee ‘kampen’ gevoerd wordt, een kamp van het vroege heelal die een uitdijingssnelheid H0 van 67 á 68 km/s/Mpc heeft gemeten en een kamp van het lokale, huidige heelal, die op H0 ∼ 71 – 75 km/s/Mpc uitkomt. Die discussie wordt de Hubble spanning genoemd, omdat het draait om de aarde van de Hubble constante H0, en waarover je hier een massa Astroblogs kunt vinden. Sinds juli vorig jaar is de Webb ruimtetelescoop actief om het heelal in het infrarood waar te nemen en een team sterrenkundigen onder leiding van Nobelprijswinnaar Adam Riess heeft de telescoop gebruikt om nog nauwkeuriger H0 vast te stellen. De focus daarbij lag op de Cepheïden, veranderlijke sterren waarvan Henrietta Leavitt al in 1908 ontdekte dat er een verband is tussen de periode van veranderlijkheid en de werkelijke lichtkracht van de ster. Weet je de schijnbare helderheid van een Cepheïde en dankzij de periode ook de werkelijke helderheid dan kan je gemakkelijk de afstand berekenen en dan kan je vervolgens middels z’n roodverschuiving de snelheid van ons af berekenen én daarmee de uitdijingssnelheid van het heelal.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
