WetenschapAstroblogs
Nog even over die tijdsvertraging in het vroege heelal
Precies een week geleden had ik een Astroblog over de tijddilatatie in het vroege heelal, gemeten aan de hand van quasars. Die quasars lieten zien dat de tijd kort na de oerknal vijf keer langzamer liep dan tegenwoordig. De blog riep direct al reacties op en ook in de blogosfeer was er het nodige over te doen. Onder andere door Ethan Siegel, de bekende natuurkundige van Starts with a Bang , die zich in een blog afvroeg ‘Did time run slower in the early Universe?’ Zijn conclusie: nee, de tijd zelf liep in het vroege heelal niet trager. Zouden we er zelf met een klok rondlopen dan zou die klok net zo snel lopen als nu/hier. Wat je wel hebt is dat alles wat ons bereikt vanuit het vroege heelal door de uitdijing van het heelal is ‘gedilateerd’, uitgerekt als het ware. Straling uit het vroege heelal is roodverschoven, de golflengte is naar de rode kant van het spectrum opgeschoven. Maar niet alleen straling ondervindt gevolgen van die uitdijing, óók de tijd doet dat. Einstein’s Algemene Relativiteitstheorie beschouwde ruimte en tijd al als één geheel en sprak van de ruimtetijd. Straling wordt daardoor niet alleen uitgerekt in termen van golflengte, maar ook in tijd! En dat leidt tot het volgende, aldus Siegel:
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
