WetenschapAstroblogs
Herrezen supernova biedt ontbrekende schakel tussen twee typen
Van supernovae verwacht je dat die exploderen en daarna langzaam maar zeker lichtzwakker worden naarmate de tijd verstrijkt. Maar dat was niet het geval met SN 2018ivc, een supernova die in november 2018 voor het eerst werd gezien, een supernova van type IIL in het spiraalsterrenstelsel M77 (NGC 1068). De eerste periode na de explosie dimde het licht van SN 2018ivc inderdaad, maar plotseling was er na duizend dagen een soort van herrijzenis van de supernova: hij lichtte weer op in het millimeter-golflengtegebied van het spectrum, aldus waarnemingen gedaan door een team van sterrenkundigen onder leiding van Keiichi Maeda (Kyoto Universiteit). Ze deden die waarnemingen met ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array) in Chili. SN 2018ivc was zoals gezegd een type IIL supernova, dat wil zeggen dat het een zware ster van minimaal 8 zonmassa’s is die explodeert, feitelijk is het de heliumkern van een rode superreus, die explodeert – zie mijn overzicht van typen supernovae. Maar vanwaar dan die herrijzenis 1000 dagen later? Met ALMA keken ze ook 200 dagen na de explosie, maar toen was er nog niets te zien van een opnieuw oplichten van de supernova (zie afbeelding bovenaan). Duizend dagen na de explosie was het echter opnieuw kaboem, een sterke stijging van de lichtkracht.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
