WetenschapAstroblogs
Enceladus bevat alle ruwe materialen voor leven
Sinds de waarnemingen gedaan met de ruimteverkenner Cassini van de NASA weten we dat de maan Enceladus van Saturnus onder z’n ijskorst een vloeibare oceaan heeft, waarvan het water via spleten en geisers omhoog komt en de ruimte in spuit. Cassini is enkele keren dwars door zo’n pluim van waterdamp heen gevlogen en dat ter plekke onderzocht met z’n Cosmic Dust Analyzer (CDA). Toen al (pakweg 2008) leverde dat een verrassende mix op van vluchtige stoffen, waaronder kooldioxide, waterdamp en koolmonoxide. Maar zes jaar nadat Cassini’s missie eindigde met een duikvlucht in de atmosfeer van Saturnus heeft een team onder leiding van Daniel Muratore (Santa Fe Institute) de gegevens nog eens geanalyseerd en ze komen tot de conclusie dat Enceladus alle ruwe materialen lijkt te hebben om leven te herbergen. Ze concentreren zich op de ontdekking van ammonia en inorganische fosfor in de ondergrondse oceaan. Op grond van ecologische en metabolische theorieén hebben ze een model opgesteld hoe alle gevonden stoffen Enceladus vatbaar hebben kunnen maken voor leven. Belangrijk onderdeel van de ecologische theorie is de zogeheten Redfield verhouding, welke in 1934 werd geopperd door de Amerikaanse oceanoloog Alfred Redfield. Hij toonde toen aan dat de verhouding tussen koolstof, stikstof en fosfor (C:N:P) in de biomassa in de oceanen overal gelijk is, namelijk 106:16:1. Later kwam men er achter dat de verhouding toch wel afhankelijk kan zijn van het gebied en van de soort phytoplankton die er is én dat de verhouding 166:22:1 beter klopt met de waarnemingen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
