TV & RadioHet Parool
Mirthe van Doornik schreef een roman over een eenzame chef
“Nee, ik ging ermee verder omdat ik heel bang was dat alles me zou ontglippen. Ik begon aan mijn boek toen ik nog gezond was en had een voortvarend begin. Maar hoe erg ik mijn best ook deed, ik raakte neurologisch enorm beperkt. Ik leek wel dement; stopte vuile was in de koelkast. En als ik een stukje ging wandelen, kon ik de weg terug niet meer vinden. Dat geheugenverlies was heel zorgelijk en best eng. Ik kon geen normale zin meer schrijven en kon bijna niet meer logisch nadenken. Hersenmist noemen ze dat. Ik schreef rare zinnen en rammelende versies die nergens op sloegen. Soms wist ik niet eens meer waar het verhaal over ging. Op een gegeven moment moest ik het echt wegleggen.”
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
