Virgil van Dijk zal slecht slapen: ze lopen door hem heen

Lang geleden, meer dan veertig jaren her, draaide ik me op de perstribune bij AZ geïrriteerd om. Welke idioot had daar zijn radio zo hard aan staan? Er werd hier gevoetbald. Ik keek in het gezicht van Theo Koomen, die verslag deed van de wedstrijd. Hij was de radio zelf: dat er ook een mens schuilging achter de stem, was verbazingwekkend. In 1988 gebeurde er zoiets in Duitsland, waar we filmpjes maakten over het EK voetbal. Voor de wedstrijd tegen Engeland filmden we bekende mensen met hun prognoses. “Hello, Harry,” hoorde ik achter me. Ik draaide me om en zag hoe mijn collega Vermeegen vriendelijk werd begroet door iemand van wie ik alleen de stem kende: John Motson, de televisieverslaggever van de BBC. Motson kende Harry van de FA Cupfinales die hij soms versloeg. Hij was een van die mensen die namen of gezichten nooit vergeten. Voor ons, stervelingen, is zijn stem onvergetelijk. Hij hoort in het rijtje van BBC-legendes als de radioverslaggevers John Arlott (cricket) en Max Robertson (tennis). Motson is een van de weinige, zo niet de enige sportverslaggever met een Bafta op zijn naam. Deze week overleed hij. Als wij doodgaan, zijn we weg. Motson zal er altijd zijn, altijd die stem.