Een spannende verkiezingsrace, maar het ging nergens over

Het was een spannende verkiezingsrace en zo is het ook voortdurend gepresenteerd, daarbij doel ik vooral op de publieke omroep (radio en tv). Ten eerste ging het al heel snel over het spel in de campagne en werden vooral de strategische fouten belicht (afzeggen Wilders vanwege bedreiging, artikel 23 verdedigen door Bontenbal, sollicitatie naar burgemeesterschap van Groenlinks-PvdA-nummer 2 Esmah Lahlah). In Nederland is het niet gezegd dat de nummer 1 van de lijst ook premier wordt, maar deze vraag werd wel steeds voorgelegd aan de lijstaanvoerders, net als de vraag wie met wie wil regeren of juist niet. En tenslotte werd er steeds bevestigd hoe moeilijk het was om te kiezen, hoeveel zwevende kiezers er waren en waar ze eventueel heen zouden gaan in het campagnespel. Het inhoudelijke debat over de toekomst van Nederland en hoe we keuzes moeten maken voor de lange termijn op cruciale gebieden van klimaat, demografie (vergrijzing, wonen en migratie), zorg, industriepolitiek, energie, landbouw, kwam niet van de grond. Het zou niet terecht zijn om de media aan te wijzen als schuldigen voor een oppervlakkige verkiezingsstrijd. Maar dat het heel veel beter kan, lijkt mij duidelijk.