PolitiekTrouw
De bitterzoete herinnering aan een stem zoals die ooit was
n de documentaire Il bacio di Tosca (De kus van Tosca, 1984) van Daniel Schmid komt een onvergetelijke scène voor. Sopraan Sara Scuderi, bewoonster van het rusthuis voor musici dat Giuseppe Verdi in Milaan stichtte, zit op een stoel naast een koffergrammofoon. Ze luistert aandachtig naar een 78-toerenplaat van zichzelf. De oude zangeres lipleest de tekst van de aria nog woord voor woord mee, maar je weet dat zij die nooit meer zal kunnen zingen. En dan prevelt Scuderi ineens zachtjes voor zich uit: “ Che bello!” Wat mooi.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
