PolitiekTrouw
Als alles contactloos moet, hoe verbinden we dan nog?
et was eind maart in Groningen. Na mijn lezing over ubuntu en medemenselijkheid zat ik in de kantine, nippend aan een drankje, toen een vrouw op me afkwam. Ze had zo’n licht in haar ogen dat je niet vaak meer ziet, het soort licht dat gelooft in de goedheid van mensen. Noem haar gerust naïef, maar in tijden van verharding zijn het juist zulke zielen die ons herinneren aan wie we kunnen zijn. Ze verontschuldigde zich omdat ze niet bij mijn lezing aanwezig was geweest. Haar vrienden hadden haar verteld over mijn verhaal, over hoe we het wij sterker kunnen maken voor de storm die komt.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
