Opmerkelijk·Hoe mannen denken·27 jan 2023

Lubna

Nog slechts af en toe verlaat ik het huis. Eenmaal, hooguit tweemaal per week. Om boodschappen te doen, wanneer Ricardo, de jongen van beneden, die normaal gesproken zo vriendelijk is dat klusje voor mij te klaren, geen tijd heeft. Of gewoon zomaar, voor de ontspanning, om een frisse neus te halen. Om mezelf het gevoel te geven dat een mens op mijn leeftijd nog een reden van bestaan heeft. Meestal beperk ik me tot een korte wandeling naar de Piazza Vittorio Emanuele II, dat is slechts een kort stukje door de Via Ricasoli, het straatje waar ik sinds jaar en dag een appartement bezit.