Onderwijsvolkskrant.nl
Tegen desinformatie en fascisme is onderwijs het beste medicijn, maar dan moeten er wel genoeg docenten zijn
ls ik mensen vertel dat ik een leraar ben, krijg ik altijd drie vragen. Ten eerste welk vak ik onderwijs. En bij het horen van de vakken geschiedenis en maatschappijleer, ontstaat er bij de vragensteller vaak een levendige schoolherinnering aan zijn/haar favoriete docent. Ten tweede of de kinderen een beetje luisteren – ik antwoord vervolgens dat dit meestal het geval is. Als ik normaal functioneer staat dit, sterker nog, buiten kijf. De leerlingen zijn namelijk een spiegel van mijn handelen. Tot slot krijg ik altijd de vraag waarom ik geschiedenisleraar ben geworden, waarop ik altijd hetzelfde riedeltje afspeel: ik heb al sinds kinds af aan een passie voor geschiedenis en ik heb twee linkerhanden. Ik kan, daarentegen, wel ‘dom lullen’ en dat maakt je perfect voor het onderwijs.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
