Muziek·nrc.nl·24 jul

Rommelige Strokes verstoppen veel moois, Deep Purple gaat de mist in en Uchida maakt Beethoven-mysterie bijna tastbaar

The Strokes is op hun zevende album niet meer de band die het ooit was. Niet meer de band van het fantastische debuut uit 2001 ( Is This It ) en de misschien nog betere opvolger uit 2003 ( Room on Fire ), waarop een stel slonzige New Yorkse jongens puntige gitaarliedjes lieten overlopen van goede melodieën die met een verveelde coolheid akelig precies in elkaar haakten. Ze zijn gelukkig ook niet meer hetzelfde als die in de periode na hun prima derde ( First Impressions of Earth ), waarin de bandleden behoorlijk de weg kwijt waren. Omdat ze elkaar niet meer konden luchten of zien, namen ze in die jaren erna zelfs een plaat los van elkaar op.