MuziekMaxazine.nl
Mumford & Sons – RUSHMERE
Ze werden vanaf hun debuutalbum ‘Sigh Nore’ uit 2009 in één keer omarmd door een groot publiek, en met het daaropvolgende ‘Babel’ uit 2012 werden Mumford & Sons echt een stadionband en headliner op verschillende grote festivals. Ze waren voorloper in de folkrevival waarbij ze het akoestische genre wisten te combineren met een groots geluid voor stadions en festivalweiden. Maar na die twee succesalbums ging het wat hobbelig. Bij het opeens elektrische album ‘Wilder Mind’ viel de publieksreactie op hun koerswijziging niet zoals gehoopt. De daaropvolgende EP ‘Johannesburg’ met Afrikaanse artiesten Baaba Maal, The Very Best en Beatenberg smaakte wel naar meer, maar bleef helaas bij een eenmalige samenwerking. Want het daaropvolgende ‘Delta’ was iets te veel een herhaling van zetten. In de tussentijd na dat album en nu bracht Marcus Mumford nog wel een soloalbum uit, maar verliet banjospeler Winston Marchall de band door niet zulke handige uitspraken en sympathieën op social media. Mumford & Sons was gedegradeerd tot trio. Als trio is er nu na zeven jaar eindelijk een nieuw album: ‘RUSHMERE’.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
