Muziekfocus.knack.be
Kamping Kitsch en het probleem met ironie: mag ik G Goran gewoon oprecht leuk vinden?
Met Kamping Kitsch heb ik altijd een moeilijke relatie gehad. Enerzijds ben ik grote fan van het slechtste en het absurdste dat onze volkscultuur te bieden heeft. Niets is ontroerender dan een schlagerzanger die vals zingt voor twintig mensen in een parochiezaaltje. Elk jaar staan er op de affiche van Kamping Kitsch dus meerdere artiesten die ik dolgraag live zou zien. Toch ben ik er nog nooit eerder geweest omdat de vibe van het festival me een beetje afstoot. Uiteraard is het één groot verkleedfeestje, en als iedereen in het publiek daar voor de grap staat, verliest de kitsch al snel zijn charme. Omdat er dit jaar té veel niet te missen acts kwamen optreden, ben ik er echter in geslaagd om me daarover te zetten. Ik haalde mijn lelijkste kleren uit mijn kast, maakte mijn meest vernederende wandeling naar het station ooit en sprong op de trein naar Kortrijk.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
