LifestyleVolkskrant
Léonor Serraille verfilmde het migratieverhaal van haar man: ‘Dit was het intiemste verhaal dat ik kon vertellen’
Elk hoofdstuk vertelt het verhaal van een van hen: moeder Rose krijgt een handvol momenten in de jaren tachtig, direct na de emigratie uit Ivoorkust, oudste zoon Jean zien we in de jaren negentig, de jongste Ernest volgen we in het begin van de jaren nul. Elk perspectief wordt uiteengezet via ongedwongen slices of life – er is geen overkoepelend verhaal, hooguit een verzameling indrukken van los-vast verbonden levens. Het is een ambitieuze film, en daarmee een echte tweede telg, die tegelijk klein voelt.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
