Het grandioze vioolspel van Adolf Busch is nog altijd herkenbaar: rond en rechtdoorzee, met een tedere inslag

Rust en romantische warmte klinken in de viooltoon van Adolf Busch. Hij had een individuele stem, een geluid uit duizenden. Een blik terug in de vorige eeuw levert inzichten op en leert vooral hoe magnifiek er gespeeld werd.

Lees het volledige artikel bij Het Parool

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.

TagsBach Bij Busch Adagio Vioolsonate Instellingen-menu Media In Media-push BerntsenGepubliceerd

Advertentie

Gerelateerd nieuws

Bekijk alles

LifestyleHet Parool22 uur geleden

Van open relaties tot lesbisch zijn met een kinderwens: de waarde van Blue Lights zit hem in de oordeelloze verkenning van zulke onderwerpen

Tijdens een diner voor Alejandro’s zeventigste verjaardag komen meerdere grote (queer)onderwerpen aan bod. Het drama dat op de loer ligt, blijft telkens achterwege.

LifestyleHet Parool22 uur geleden

Dat Vier minus drei een verstikkende film is die in zijn eigen droefheid blijft hangen, moet je maar voor lief nemen

Wanneer Barbara, een professionele clown, hoort dat haar man en twee kindjes zijn overleden, wil ze niet verdrietig zijn. Toch klampt Vier minus drei zich vast aan haar verdriet.

LifestyleHet Parool22 uur geleden

Met I Love Boosters maakt Boots Riley wederom een aangenaam mal verhaal vol scherpe maatschappijkritiek

Kleding stelen in een peperdure outfit, een scheve vloer beklimmen in een eliteflat en een tijd- en plaatsstofzuiger: filmmaker Boots Riley verweeft in het absurdistische I Love Boosters razend soepel komedie en fantasy met...

Advertentie