GamesGameliner
Review: Scorn - Kunst laat zich niet dwingen
Ik heb altijd al interesse gehad in datgene wat wij als mensen maar moeilijk kunnen begrijpen. Als dreumes verkondigde ik tegen mijn ouders dat er spoken op ons dak zaten en tijdens mijn negende levensjaar brak ik mijn brein over het feit dat het universum oneindig is. Tot deze dag zijn scenario's zoals deze de redenen geweest voor slapeloze nachten. Er is iets ontzettend fascinerends aan iets wat je niet totaal kunt begrijpen. De vloek van mens zijn is wellicht dat je nooit op alles antwoord gaat krijgen. Ik krijg bijvoorbeeld ook geen antwoord op de volgende vraag: Waarom speel ik in godsnaam Scorn en waarom ben ik stiekem ook een beetje gefascineerd erdoor, ondanks de tekortkomingen?
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
