EconomieTrouw
Lezersreacties: Wij leerden van de Molukse vriendin van mijn zus
In 1961 zat mijn zus in de derde klas van de mulo in Assen, met meisjes uit de Molukse woonoorden Veenhuizen en Schattenberg. Deze vriendinnen bleven tussen de middag op school over. Mijn zus vroeg mijn moeder of zij bij ons thuis de boterhammen mochten opeten. Dat was goed. De vriendinnen slaagden in de vierde klas alle drie. Mijn zus ging naar de kweekschool. Haar vriendin Lize wilde dit ook graag, maar haar vader zag valkuilen. Op een avond kwam hij, dominee van beroep, bij ons op bezoek om te vragen of Lize door de week bij ons kon zijn als zij naar de kweekschool ging. Haar Nederlands moest verbeteren en zij moest de Nederlandse maatschappij beter leren kennen. Drie jaar lang was ze bij ons, en behaalde de lagere en hoofdakte. Wij leerden van elkaar. Wij wisten niets van de Molukse kwestie toen ze kwam. Zij heeft ons er veel over verteld, we bezochten de diensten op Schattenberg en mochten aanzitten aan de rijsttafels. Het ergste vond ik dat de dominee en zijn vrouw hun ouders nooit meer hebben gezien. Ook hebben sommige ouders hun kind, dat ze achterlieten op de Molukken bij familie, nooit meer teruggezien. Schattenberg was een gesloten gemeenschap, waar de deuren maar op een kier opengingen. Niet dat de Molukse gemeenschap niet hartelijk was, maar veel werd door het Commissariaat Ambonezen Zorg bepaald. Wij hebben elkaar als mens leren kennen. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
