BuitenlandVolkskrant
‘Wanneer ik Zelda van voren film, is ze een kind. Vanuit een andere hoek lijkt ze in de twintig. Hypnotiserend’
Nog zonder te weten welk verhaal ze zou gaan vertellen, dompelde Nicot zich ter voorbereiding van de film onder in de wereld van tieners die uit huis zijn geplaatst op last van de rechter. Via haar broer, die als jeugdhulpverlener werkt, kwam ze in contact met de directeur van een noodopvangcentrum in het Franse Forbach. ‘Ik legde haar en de kinderen uit dat ik hun wereld van zo dichtbij mogelijk wilde leren kennen. Niet als pedagoog, maar als iemand die hun dagelijks leven ontdekt. Iemand die niet klikt bij domme acties en erbij is op geheime feestjes of bij winkeldiefstal.’
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.