Buitenland·Trouw·8 dec 2023

Het lijden van de wereld verdraagt geen rustdag

“Migrant zijn en een naam te hebben die niemand kan uitspreken, in de klas gegniffel en gelach door de rijen, of moeten zeggen ‘mijn moeder is poetsvrouw’ als gevraagd wordt wat je ouders doen – het is niet fijn. Het is ook niet fijn om in plaats van ouders te hebben die kunnen leven en genieten, ouders te hebben die moeten zien te overleven, en van rekening naar rekening gaan. Migrantenfamilies zijn survivors . Het duurde zeven jaar voor we Belg werden, al die jaren hing er een vraagteken boven ons bestaan. Om in jezelf te gaan geloven vraagt dan heel veel tijd. Nog altijd. Dan vraagt men mij om een publicatie, en dus ga ik aan mijn bureau zitten en schrijven, maar nog met het gevoel: wie gaat nu iets willen lezen van dat meisje uit Dorycka.”