Bouw & vastgoed·Architectenweb·3 mrt

Shake hands

Naast de perfecte titel voor een eerste column is het ook een van de meest interessante fenomenen uit de twintigste-eeuwse architectuurgeschiedenis: ‘shake hands’. Jaap Bakema introduceerde de term om het werk van Willem van Tijen uit de jaren dertig en veertig te karakteriseren. Met het ‘huwelijk van baksteen en beton’ doorbrak Van Tijen op elegante wijze het vooroorlogse, gepolariseerde debat tussen het traditionalisme van de Delftse School en het modernisme van het Nieuwe Bouwen. Voor een passende Nederlandse vertaling van shake hands houd ik me aanbevolen (‘handgeschud’, ‘handdruk’?).