BinnenlandLiwwarders
Zo eindigen we de dag toch nog depressief, zeg ik tegen de man die het boek ‘Knielen op een bed violen’ van Jan Siebelink koopt
Deze zaterdag begint de Rode loper zoals ik me in mijn jongensdroom een boekwinkel altijd heb voorgesteld: lekker zitten te lezen omgeven door boeken, wat zachte operamuziek en een kop koffie. En ook, geen klanten die komen storen. Mijn gevoel van tevredenheid is snel over als ik een tweede kopje koffie wil maken en de machine me vertelt dat ik bonen moet bijvullen. Bonen die er niet lijken te zijn. Ik gooi die klote tent dicht, foeter ik. Ik ga hier niet zonder koffie zitten. Gelukkig komt er een bekende binnen lopen voor koffie en die mag eerst naar de winkel.

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.