Ze zijn (vaak) een paar euro duurder, maar toch onmisbaar voor de Twentse dorpjes: de kleine supermarkten

Met z’n tweeën zijn ze. De ene medewerkster verpakt geurige, gebraden kippenpoten in plastic en de andere loopt met een scherp oog de winkelvoorraad na. Een oude heer schuifelt door het gangpad van de buurtsuper in Daarle. Met knoestige knuisten tilt hij een pak waspoeder in zijn winkelwagen. Het dorp zonder dit supermarktje? „Daar moeten we hier niet aan denken.”