BinnenlandOisterwijk nieuws
Willemeine Bol: Letters van kabouters
Als je de deur uitloopt, steek je als vanzelf je hand uit naar je teddyjasje met de muts erbij. Maar dat hoef je nu niet aan, omdat de school in hetzelfde gebouw is. Je gaat de hoek om en komt in een brede, lange, holklinkende gang. Je hebt hier pas één keer gelopen en kan er al rennen. Hardlopen. Altijd. Heerlijk! Als je rent, maken je kleine voeten een hol geluid. Het weerkaatst tegen de muren van de lange gang. Zo weet je precies waar je bent. Je hoort waar de muur ophoudt en als het geluid breder wordt, ben je bij het trapportaal aangekomen. De afstand zit ook in je lijf. Je weet hoe lang het duurt voordat je de gang bent doorgerend. Je gaat twee brede trappen af, slaat rechts de hoek om en bent bij de deur. Je loopt snel het klaslokaal binnen. Na een dag weet je precies waar je eigen stoeltje staat en dus kan je er met een plof op neervallen. Zuster Leonie lacht, terwijl ze je vastpakt.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.