Binnenland·NRC·30 sep 2022

Weeskind - NRC

Op de nieuwe cd van ABBA staat een prachtig liedje over hommels. „Een wereld zonder hommels, dat zou een nieuw soort eenzaamheid betekenen”, zingen Agnetha en Anni-Frid. En daarmee slaan ze de spijker op zijn kop, daarvan kan ik getuigen, want ik ben eind augustus twee weken in het Moezelgebied in Duitsland geweest, en heb daar twee weken in een verdord woestijnlandschap rondgelopen zonder hommels. En zonder zweefvliegen. En vrijwel zonder vlinders: alleen koolwitjes. Geen nachtvlinders in het licht van de straatlantaarns. Geen kevers op de bospaden. Zelfs geen mieren te bekennen op de keiharde, ingedroogde grond. Urenlang lopen door bossen met verdorde eiken en beuken zonder een insect te zien. Dat voelt inderdaad eenzaam. En het is inderdaad een nieuw soort eenzaamheid, een beklemmende eenzaamheid, leidend tot diepe melancholie, een melancholie die met alle Moezelwijn van de wereld niet te verdrijven is. Er is iets grondig mis in de wereld om je heen, dat voel je.