Wat is er mooier dan als 66-jarige man naar hartje Amsterdam gereden te worden door je vader

En dat deed ik. Terwijl de kilometers onder ons doorgleden, keek ik naar hem. Het voelde weer zoals vroeger; vertrouwd, zorgeloos, alsof de tijd stil had gestaan. Ik dommelde weg in de passagiersstoel, gerustgesteld door zijn vertrouwde aanwezigheid achter het stuur.