Binnenlandheturkerland.nl
Vrouwentaal: Die navelstreng
Ik tik vandaag, maar vandaag is voor mij niet jullie vandaag. Ik ben alvast in de pen geklommen omdat vandaag, als het Urkerland bij jullie op de mat valt, wij DV op de receptie van mijn dochter en schoonzoon hopen te vertoeven. Onze Marijke, want daar gaat het nu over, trouwde op 4 juni voor de wet. Een trouwdag waar we toch wel aan wennen moesten, het was niet eerder zo gegaan. Alleen de ceremonie in het gemeentehuis en daarna ging het bruidspaar zijn weg, wij als overige Weijma’s gingen nog even relativeren bij een van de kinderen, en aten met elkaar voor we weer huiswaarts gingen. Het had een reden. In 2021 kregen Marijke en ik tegelijk corona, om kort te gaan krabbelde ik weer op, maar Marijke bleef ziek. Na al die jaren klom ze elke keer wat op, maar zakte ook vaak weer terug. Werken in de zorg kon niet meer en zodoende zat ze meest thuis. Toch werden het een paar drukke jaren. Want van stilzitten word je ook niet beter. Elke week op de wielen. We reden heel wat kilometertjes naar dokters, in Holland, maar ook in België: ergotherapeut, fysio, zwemmen, sportartsen, en andere heftige soorten therapie, alles kwam voorbij en veel moest weer gestopt worden omdat het teveel voor haar lichaam was.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
