BinnenlandDelft op Zondag
Vooruitziende blik?
Veel steden hebben vóór 1600 één of meerdere malen te maken gehad met een grote stadsbrand. Vreemd is dat niet, want tot ver in de late Middeleeuwen waren de meeste huizen van hout en de daken gedekt met riet. Gestookt werd er in open haarden, terwijl de verlichting geschiedde middels kaarsen en olielampjes. Tel daarbij op het ontbreken van bliksemafleiders en de primitieve blusmiddelen, dan zullen wij ons eerder verbazen dat er niet meer stadsbranden plaatsgevonden hebben. Delft was in 1536 aan de beurt, een zeer groot deel van de stad werd in as gelegd. Ruim tachtig jaar later trof het noodlot het Delftse stadhuis toen op vier maart 1618 brand uitbrak. Vrijwel onmiddellijk kwam de bevolking in actie. Terwijl rijen gevormd werden om de blusemmertjes door te geven trachtten anderen de archieven, schilderijen en andere kostbaarheden uit de vuurzee te redden. Helaas ging vrijwel het hele stadhuis verloren en kon van de inventaris slechts een klein deel worden veiliggesteld. Van het, ooit zo trotse, stadhuis was nog slechts de vierkante toren “ het Steen ” over. In het stadhuis was ten tijde van de brand ook de Weeskamer gevestigd. De documenten aldaar waren van groot belang, bijvoorbeeld voor wezen en halfwezen die bij meerderjarigheid of huwelijk een erfdeel te wachten stond. Zeer veel documenten zijn bij de brand verloren gegaan. Eén van de geredde items was een kist met documenten uit de Weeskamer. Echter, deze documenten waren deels door het vuur verteerd. Desondanks had een klerk de tegenwoordigheid van geest het kistje met de resten te bewaren. De eeuwen verstreken en veel van het Delftse erfgoed ging alsnog verloren in oorlogen, door ondeskundigheid of onwetendheid. Maar het kistje met de beschadigde documenten doorstond de tand des tijds. Eigenlijk wist niemand wat men met de resten aan moest, tot verbeterde technieken en inzichten restauratie mogelijk maakten. Het zogenaamde ‘aanvezelen’ werd ontdekt, een techniek waarbij een papje van papier zich weet te hechten aan de randen van beschadigde documenten. Op deze wijze konden gaten worden gevuld en losse delen gehecht. Ook de losse resten van de hierboven beschreven documenten werden zo met elkaar herenigd. Met dank aan de klerk uit 1618 die, met zijn vooruitziende blik, het kistje met resten heeft veiliggesteld. Eerder werd dit verhaal (meer uitgebreid) gepubliceerd in “ Delft anders bekeken ” deel 1.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
