Voorstellingen rederijkerskamer Eendracht onderhoudend, humorvol, maar soms ook wel wat wrang

Een dementerende moeder met haar twee dochters zijn de weg een beetje kwijt: had Ben echt zo’n slecht leven gehad met Ingrid? Hij was er zomaar tussenuit gepiept en zat nu in de urn. Die overigens eerst weg was, maar later door de klusjesman weer gevonden werd in een plastic tasje aan het tuinhek. En de dochters die met hun echtgenoten helemaal niet zo’n perfect leven hebben als ze misschien zouden willen. Ingrediënten voor een scheve schaats met de klusjesman, die op zijn beurt mooi door de verwarringen heen navigeert. Het verhaal van een potvis die een navigatiefout maakt en op het strand belandt, plopt zo nu en dan op in de dialogen. Heeft schrijver Frank Houtappels van het toneelstuk De Potvis daarmee een metafoor willen schetsen? Regisseur Nico van der Wijk heeft er in ieder geval zijn eigen bewerking van gemaakt, wat de drie voorstellingen van rederijkerskamer Eendracht onderhoudend, hier en daar echt humorvol, maar soms ook wel wat wrang maakte.