Binnenland·duic.nl·28 jun

Verpleegkundigen schrijven over het leven achter de deuren van het Prinses Máxima Centrum: ‘een lach, een traan en een tondeuse’

Van buiten oogt het Prinses Máxima Centrum in Utrecht als een modern en kleurrijk gebouw. Achter die muren wordt dagelijks gewerkt aan één van de moeilijkste opdrachten in de zorg: kinderen met kanker behandelen. Het is een plek waar verdriet en hoop voortdurend naast elkaar bestaan. Waar ouders het meest verwoestende nieuws van hun leven kunnen krijgen, maar waar ook wordt gelachen, gespeeld en gefeest. Over die wereld schreven verpleegkundigen Ellen Brom en Stephanie Blom het boek: ‘ Een lach, een traan en een tondeuse’ . Een eerlijk inkijkje in het leven op de afdeling, waar volgens hen veel meer gebeurt dan de buitenwereld vaak ziet. “Het is niet alleen verdriet. Er wordt ook heel veel gelachen.”