Binnenland·Tilburgers.nl·16 uur geleden

Vallende bladeren

‘Les feuilles mortes’ van Yves Montand was voor zo lang ik me kan herinneren een van de favoriete liedjes van mijn vader. We mochten het op zijn uitvaart draaien, zei hij steeds. Dat was al ver voordat hij stierf. Reeds in de jaren zestig, toen we nog in de Postelse Hoeflaan woonden sprak hij vol bewondering over dit klassieke chanson. Ik heb helaas nooit geweten of hij het origineel via het vertaalde ‘Autumn Leaves’ van Nat King Cole had leren kennen. Die vertaling is trouwens bijna net zo mooi. Vallende bladeren laten in mijn hoofd vaak dit nummer opborrelen. Wat is er immers treuriger en meer melancholisch dan de aanblik van een kale boom, om ook nog de in het Nederlands vertaalde versie van Jan Rot aan te halen. De zomer voorbij, de zon die minder fel schijnt en de vakantieliefde lijkt al jaren niet meer te bestaan, als er die al was. Zoiets. Vallende bladeren en vooral dode bomen en struiken verschijnen door de klimaatverandering helaas tegenwoordig niet alleen in de herfst. Veel rododendrons in bijvoorbeeld de Oude Warande zien er uit alsof ze hun laatste adem hebben uitgeblazen. Kastanjes waren in juli al getooid met een herfstkleur, voor tal van berken en beuken vrees ik het ergste. Inmiddels bloeien in ons tuintje en voor op straat struiken opnieuw terwijl die normaal gesproken hun bladeren zouden moeten laten vallen, de lavendel kleurt alweer voor de derde maal dit jaar prachtig blauw en de hortensia bloeit nog volop, net als de rozen bij onze buurvrouw. Tilburg in de herfst, 21 graden en terrassen zitten nog steeds vol zonder dat de straallampen boven ons hoofd gloeien.