Tussen de puinhopen na de vrijmarkt lag een legendarisch boek er als een vondeling bij

Het einde van een vrijmarkt heeft altijd iets treurigs. Op de kleedjes ligt alleen nog troep en eigenaren zijn vaak gevlucht. De bezoekers praten harder dan in de ochtenduren, wat mogelijk te maken heeft met de ingenomen biertjes. De kinderen zijn doodmoe en volgevreten.