BinnenlandMarssum
Tsjerkenijs oktober
De doorgaande Evangelie lezingen in dit kerkelijk jaar komen uit het Evangelie van Mattheus, in oktober lezen we Mattheus 21, vers 23 tot aan 22, vers 46. Hier vinden we citaten uit de vele gesprekken en discussies die Jezus had met oudsten, hogepriesters en Schriftgeleerden, farizeeën, herodianen en sadduceeën. In die gesprekken en debatten maakte Jezus vaak en graag gebruik van gelijkenissen: over een wijngaard, een bruiloft, over belasting betalen, over de hemel, over het grote gebod. Zijn gespreksgenoten zijn vooral geïnteresseerd in zijn bevoegdheid: namens wie spreekt en handelt Jezus? Namens de hun bekende God, of is Hij een raddraaier en fantast? Ze voelen zich bedreigd in hun maatschappelijke positie maar zijn tegelijk gefascineerd door Jezus’ uitspraken en vooral door zijn daden: genezingen en wonderen. Is Hij degene die komen zou? Is Hij te vertrouwen? Is het riskant als ik Hem volg? Verlies ik dan niet alles wat ik heb, en ben ik bereid om zo’n groot offer te brengen? Jezus heeft waarschijnlijk vele vragen gekregen. Er komt geen einde aan het vragen stellen. Hij stelt een vraag terug: Wie denken jullie dat ik ben? Ze durven niet te antwoorden en dan zegt Jezus: Dan zeg ik jullie ook niet wie mij bevoegdheid geeft. En aan het eind van hoofdstuk 23 staat: ‘Niemand was in staat hem antwoord te geven, noch durfde iemand hem vanaf die dag nog een vraag te stellen.’ In hoofdstuk 23 geeft Jezus de Schriftgeleerden er behoorlijk van langs omdat ze, in zijn woorden, op de stoel van Mozes zijn gaan zitten, de wet verkondigen maar zichzelf niet houden aan die wet. Jezus vraagt van zijn leerlingen een hogere ethische norm dan die van de Schriftgeleerden, maar dan wel een norm die vertaald wordt in het met elkaar samen leven. Daarom ook die gelijkenissen over situaties die ‘uit het leven gegrepen’ zijn. Geen eindeloze filosofieën, maar een levensweg die gehecht is in Gods liefde en zorg, en gericht is op een menswaardige samenleving. De weg om te gaan is er één van ontmoeting, gebed en dankbaarheid. Die weg heeft de kerk tot de hare gekozen. Wij staan op die weg, willens en wetens, terwijl aan onze levensvragen ook geen einde komt. Er is geen finaal antwoord op al onze vragen, tenzij het antwoord al gegeven is voordat wij de vraag stellen: Wie zijn wij dat God aan ons denkt?
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
