BinnenlandTexelse Courant
Texel kan nog mooier en biodiverser
We wonen op een eiland dat wel aangeduid wordt als “Nederland in het klein” omdat we zoveel verschillende landschappen hebben. Duinen, polders, kwelders, oud cultuurlandschap, oude èn nieuwe dorpen en wijken, landbouw en veeteelt en zelfs een hoge berg. We zijn hiermee verwend maar wanneer we oudere Texelaars spreken, horen we dat we toch veel zijn kwijtgeraakt. De weides zijn groener en minder bloemenrijk, de boerenlandvogels zoals leeuweriken, patrijzen en grutto’s worden schaars en hebben een laag broedsucces. Een gezonde bodem is de basis van een gezond landschap, maar nog steeds zien we volledig groene weilanden zonder bloeiende planten, en kleuren in het najaar veel graslanden oranje doordat ze met glyfosaat zijn doodgespoten. Het spanningsveld tussen landbouw en biodiversiteit is duidelijk. Vernatting versus vroeger het land op; productieverhoging door bemesting versus variaties in de bodem; bepaalde bollenteelt zoals exportlelies die een grote behoefte aan gewasbescherming heeft versus het terugdringen van chemische middelen in de leefomgeving. De bloemrijke akkerranden lijken vooral voor insecten te zijn maar zijn primair voor het voorkomen van uitspoeling van gewasbeschermingsmiddelen en bemesting. Keuzes zijn nodig, maar wie maakt ze?
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
