Binnenlandnrc.nl
St. Odiliënberg
De naam ligt op het puntje van mijn tong. Misschien valt hij nog voor het salvo van de deadline klinkt. Het is een naam van lang geleden. Niet om een bekende wielrenner gaat het. De gelaatstrekken kan ik me dan weer wel scherp voor de geest halen. En hoe hij op de fiets zat. Een kattenrug, spitse knieën, kromme dijen. Het stuur mocht gerust een centimeter of drie naar omlaag. Een blauw shirt hing achter een flink stuk over het zadel. Het slappe leren helmpje was zo strak aangetrokken dat het leek of er een net over een uit de kluiten gewassen paasei gespannen was – kalend was hij ook. Holle, wazige ogen..
Lees het volledige artikel bij nrc.nl
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
