Binnenlandheturkerland.nl
Sportcolumn: Geleende ogen
Afgelopen vrijdagavond, zes uur. Het is een halfuur voor de aftrap. Ik zit op stoeltje nr. 38, rij 12, in vak 9 van de Veltins Arena en probeer te tellen hoe vaak ik inmiddels bij Schalke ben geweest. Dat doe ik aan de hand van de mensen die met me meegingen. De allereerste keer mijn neefje, toen ik gewoon nog een voetbaltoerist was die weleens een keertje bij die vermaarde Ruhrgebiedclub wilde kijken. Daarna ruim ons halve gezin, inclusief echtgenote, mijn beste maot, mijn vader. Iedereen een of twee keer. Ik ging ook geregeld alleen, wat misschien zielig klinkt maar stiekem heel leuk is. De ene keer beland je in een Duitse vriendenclub, de andere ga je gewoon lekker op in de massa.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
