Binnenland·Andijker.com·18 mrt

SAMENWONEN ZONDER AFSPRAKEN:  LIEFDE IS GEEN RECHTSVORM

“Wij hoeven niets te regelen, we vertrouwen elkaar.” Gelukkig hoor ik deze zin tijdens besprekingen tegenwoordig niet vaak meer. De meeste stellen realiseren zich gelukkig dat vertrouwen is een prachtig fundament voor hun relatie, maar dat juridisch gezien samenwonen zonder afspraken niet verstandig is. Wie trouwt of een geregistreerd partnerschap aangaat, valt automatisch onder wettelijke regels. Wie samenwoont niet. Geen gemeenschap van goederen, geen automatische erfgenaamschap, geen recht op partnerpensioen. Hoe hecht de relatie ook is. Toch is de wet ook niet een walhalla. Dus ook als je kiest voor een huwelijk of geregistreerd kan het erg belangrijk zijn om zaken vast te leggen. Laat je minimaal adviseren door een notaris, want het wordt pijnlijk zichtbaar als er iets gebeurt en het is niet goed geregeld. Bij overlijden van een van de samenwoners, erft de andere partner zonder testament simpelweg niets. De woning kan deels toebehoren aan je schoonouders, zwager(s) en/of schoonzus(en). Bij een relatiebreuk is er geen regeling voor verdeling, tenzij daar samen afspraken over zijn gemaakt. Wie heeft wat betaald? Wat is van wie? Goede bedoelingen blijken dan vaak een wankele basis. In een samenlevingsovereenkomst is geen kan je vastleggen hoe de kosten worden verdeeld, wat er gebeurt met gezamenlijke bezittingen en of er een verrekenregeling geldt. In combinatie met een testament regelt je ook de bescherming bij overlijden. Zeker nu huizenprijzen hoog zijn en partners vaak ongelijk inbrengen, is duidelijkheid geen luxe. Liefde mag romantisch zijn. De gevolgen van niets regelen zijn dat zelden.