Binnenlandtpo.nl
Ronald van Raak – Het wonder van Stille Willie
Ooit was ik één van de laatste bezoekers van een verlopen truckerscafé aan een verlaten weg. Hier kon je altijd koffie krijgen, al moest je die zelf zetten. Een biertje kon ook, als je het maar zelf tapte. Afrekenen moest je ook zelf doen. De uitbaatster was er te oud voor en te slecht ter been. De verloop van het café was begonnen na de komst van een nieuwe weg. Ieder jaar waren er minder truckers die de omweg waagden. De komst van al die goedkope chauffeurs uit het buitenland deed de klandizie ook geen goed. Dit café staat symbool voor het verlies van een truckerstraditie, die ik heb leren kennen toen ik als jongen met mijn vader meereed op de vrachtwagen, als ik vakantie had van school. Ik herinner me van de truckerscafés nog goed de grote gehaktballen, die dagenlang in het vet hadden liggen pruttelen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
