BinnenlandGieterveen
Over de drempel
Een nieuwjaar beginnen heb ik altijd lastig gevonden. Als jonge werknemer van Stork te Assen ervaarde ik in 1968 het enorme ongemak elkaar met een bijna verplichte omhelzing plus 1,2 of 3 smakzoenen een gelukkig nieuwjaar toe te wensen. Het was voor veel leeftijdsgenoten de eerste stap naar de volwassen wereld. Je zou deze oeroude gewoonte van enorm belang kunnen noemen en het naast carbid schieten, de Groninger eierbal en de Limburgse vlaai nomineren voor de Werelderfgoedlijst, als #metoo en even later corona geen roet in het eten hadden gegooid. We blijven sinds enige jaren keurig op afstand en eerlijk gezegd bevalt mij dat prima. Duidelijkheid alom! Bij deze wens ik u met een virale handdruk alsnog het allerbeste.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
